Ochrona zdrowia w Portugalii

w 2001 uchwalono nowa politykę narkotykową polegająca na dekryminalizowaniu posiadaniu i używaniu wszelkich narkotyków. Na mocy tej uchwały zaczęto otwierać nowe, prywatne lecznice pomagające osobom uzależnionym. Hasłem przewodnim, jakie wówczas panowało wśród wielu rządzących było stwierdzenie, „że choć zażywanie narkotyków nie jest zjawiskiem pozytywnym nie jest też złem absolutnym, za które należy karać wiezieniem”. Zdano sobie wówczas sprawę, że nie jest możliwe stworzenie państwa całkowicie wolnego od narkotyków i że tego problemu nie można się na zawsze pozbyć wsadzając czy to użytkowników czy dilerów do więzień. Ważne w prowadzeniu tej polityki stało się przekonania, że osoby sięgną po narkotyki przeważnie z przyczyn osobistych, do których należała czy to chęć zabawy czy też chęć odcięcia się od szarej rzeczywistości. Dlatego też karanie tych użytkowników tak naprawdę nie zmieni ich sytuacji i po wyjściu z wiezienia powrócą oni do brania narkotyków. Wówczas zaczęto działać w ich środowisku poprzez pomoc w naprawie i ulepszeniu sytuacji rodzinnej czy materialnej. Zmiany, jakie zostały w 2001 roku wprowadzone opierały się o humanistyczne podejście twierdzące, iż człowiek jest dobry i karanie za narkotyki zmieni go w osobę nie ufną i jeszcze bardziej stawiającą opór. Dlatego też zaczęto osoby uzależnione traktować nie jak przestępców, ale jak osoby chore wymagające pomocy z zakresu ochrony zdrowia. Mimo jednak zmian, jakie zanotowano po wprowadzeniu nowej polityki narkotykowej spotkała się ona z opiniami negatywnymi szczególnie ze strony prawicowych polityków oraz grup społecznych ich popierających.

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.